Dihydrokumaryna CAS 119-84-6

Kumaryna została po raz pierwszy wyizolowana w 1820 roku z fasoli tonka i była również nazywana Coumarou, potoczną nazwą francuską. Kumaryny należą do rodziny benzopironów i są szeroko rozpowszechnione w naturze.

Kumaryny można znaleźć w nasionach, owocach, kwiatach, korzeniach, liściach i łodygach roślin. Są one metabolitami wtórnymi roślin wyższych, a także kilku mikroorganizmów (bakterii i grzybów) i gąbek. Zgłoszono ponad 150 różnych gatunków z różnych rodzin, które zawierają kumaryny. Należą do nich Rutaceae, Umbelliferae, Clusiaceae, Guttiferae, Caprifoliaceae, Oleaceae, Nyctaginaceae i Apiaceae. Jeśli chodzi o strukturę chemiczną, związki kumarynowe są laktonami powstającymi w wyniku połączenia pierścienia benzenowego i pierścienia -pironu.

Kumaryna jest najczęściej stosowana jako składnik zapachowy, gdzie działa jako zapach, wzmacniacz zapachu i stabilizator. Kumaryna jest szeroko stosowana w perfumach, mydłach do rąk, detergentach i balsamach w stężeniach od {{0}}.01 do 2,4%. Jest stosowana w celu nadania przyjemnych aromatów produktom gospodarstwa domowego lub w celu zamaskowania nieprzyjemnych zapachów. Ostrożna ocena narażenia systemowego ludzi poprzez stosowanie produktów kosmetycznych wynosi 0,13 mg kg−1 dzień−1, ignorując wszelkie korekty, które należy wprowadzić w celu absorpcji, która jest<100%.
Kumaryna jest stosowana jako środek farmaceutyczny w leczeniu obrzęku limfatycznego o wysokiej zawartości białka i w celu poprawy krążenia żylnego, a także została przetestowana w badaniach klinicznych jako środek przeciwnowotworowy. Chociaż stosowanie kumaryny w żywności jest dozwolone za pośrednictwem naturalnych substancji, takich jak cynamon, obecnie kumaryna nie jest dopuszczona do stosowania jako bezpośredni dodatek do żywności; jest jednak stosowana jako aromat tytoniowy. Kumaryna jest również stosowana w przemyśle galwanicznym.

Kumaryna jest stosowana w przemyśle kosmetycznym jako substancja zapachowa w perfumach, żelach pod prysznic, balsamach lub dezodorantach. Substancja ta może być stosunkowo łatwo wchłaniana przez skórę i może w związku z tym prowadzić do zwiększonego wchłaniania kumaryny przy regularnym stosowaniu, zwłaszcza w produktach niespłukiwanych, takich jak perfumy. Ze względu na swoje właściwości kontaktowe, jest prawnie regulowana w rozporządzeniu (WE) nr 1223/2009.
Obecność kumaryny w produktach kosmetycznych musi być uwzględniona w wykazie składników oprócz wskazania perfum, mieszanek aromatycznych lub preparatów ziołowych od {{0}}.01% w produktach, które pozostają na skórze lub od 0,001% w produktach, które zmywają się po zastosowaniu.

Zastosowanie pochodnych pochodzenia naturalnego i syntetycznego zyskało uwagę ze względu na ich terapeutyczne działanie przeciwko ludzkim chorobom. Kumaryny są jedną z najpowszechniejszych cząsteczek organicznych i są stosowane w medycynie ze względu na ich farmakologiczne i biologiczne działanie, takie jak działanie przeciwzapalne, przeciwzakrzepowe, przeciwnadciśnieniowe, przeciwdrgawkowe, przeciwutleniające, przeciwdrobnoustrojowe i neuroprotekcyjne. Ponadto pochodne kumaryny mogą modulować ścieżki sygnałowe, które wpływają na kilka procesów komórkowych. Celem jest przedstawienie narracyjnego przeglądu zastosowania związków pochodnych kumaryny jako potencjalnych środków terapeutycznych, ponieważ wykazano, że podstawniki na podstawowym rdzeniu kumaryny mają działanie terapeutyczne przeciwko kilku ludzkim chorobom i rodzajom raka, w tym rakowi piersi, płuc, jelita grubego, wątroby i nerek.

W opublikowanych badaniach dokowanie molekularne stanowiło potężne narzędzie do oceny i wyjaśnienia, w jaki sposób te związki selektywnie wiążą się z białkami zaangażowanymi w różne procesy komórkowe, co prowadzi do specyficznych interakcji mających korzystny wpływ na zdrowie człowieka. Włączyliśmy również badania, które oceniały interakcje molekularne w celu zidentyfikowania potencjalnych celów biologicznych o korzystnym wpływie na choroby człowieka.